Odcinek 2

Nastał kolejny, warszawski poranek. Geralt zwlókł się z  łóżka, krzywiąc się, gdy jego stopy dotknęły wytartego dywanika pamiętającego zapewne czasy Gierka i zarazem czasy świetności apartamentowca. Były to czasy gdy lud robotniczy tłumnie zamieszkiwał to miejsce a teraz jedynym, smętnym znakiem tamtych dni były przepalenia po papierosach.  Geralt włączył stary magnetofon i w pokoju rozległy się kojące dźwięki  pieśni  „Barwny huragan”. Poranna toaleta i zrobienie kanapki, której zdjęcie od razu zamieścił na instagramie nie trwało długo, Geralt czym prędzej ruszył do pracy.

Pulpecja jechała zatłoczonym autobusem. Geralt po raz kolejny ją zawiódł a ona mu tak wiele wybaczała…ignorowała jego żarty, starała się uśmiechać nawet gdy uderzał najboleśniej w jej ego i w jej wartości. Ale ostatnia sytuacja przelała czarę goryczy. Pulpecja wiedziała jak bardzo Geralt nie lubi gorąca więc walczyła jak lwica o to by ta szmata Anemietka przykręciła grzejnik i jak Geralt się za to odpłacił? Żartował z Aną jakby nigdy nic ignorując rozpaczliwe spojrzenia Pulpy.  Nigdy nie czuła się tak zraniona. Ze smętnych  rozważań wyrwał ją głos jakiejś kobiety:

-Przepraszam, czy wie Pani, na którym przystanku mam wysiąść do…

-Słucham?!-przerwała kobiecie-czy to jakaś aluzja do tego, że jestem ze wsi?!

Kobieta patrzyła chwilę zdezorientowana:

-Nie..ja tylko nie wiem ..

-Jak pani śmie??? Tak!!- krzyczała coraz głośniej Pulpecja- jestem ze wsi!! I  mam w domu centralne ty głupia dziwko!!!!

Chciała dodać coś jeszcze, ale zauważyła, ze musi już wysiadać i wyszła z autobusu z poczuciem dobrze spełnionego obowiązku.

Wulewu cichutko wślizgnęła się do biura a widząc, że nikogo jeszcze nie ma, zaśmiała się w duchu. Wystarczyło kilka ruchów, aby skonstruowana przez nią aparatura znalazła się pod biurkami współpracowników. Sapała z radości przyklejając do biurka Geralta papierowy kubek, który połączony był cienkim sznurkiem z drugim papierowym kubkiem, który umieściła w swojej szufladzie.

-Oj…Bi  mnie za to wynagrodzi..oj wynagrodzi- śpiewało jej serce. Wtem usłyszała hałas na korytarzu i poczuła woń anemii.

-Anemietka-pomyślała ze strachem i szybko zasiadła na swoim miejscu starając się powściągnąć uśmiech.

Dzień w pracy dłużył się. Ana, pogryzając kanapkę z pasztetem, udawała, że pracuje. Pulpecja pociągała nosem zerkając jednocześnie na Geralta, który udawał, że nie widzi tych sygnałów. Pulpecję ogarniała frustracja, ale wtem wpadła na genialny pomysł- Jeszcze pożałujesz Geralciuku-pomyślała z całą wiejską mściwością. Zwróciła się w stronę Any:

-Ana, ale ładnie odgarnęłaś sobie włosy z twarzy-rzekła z uśmiechem, otwierając przy tym okno.

Anemietka zamarła z kęsem kanapki w ustach. Przez chwilę jej  oczy błysnęły czymś nieuchwytnym ….

Po chwili wstała i z całą mocą, na jaką było ją stać zamknęła okno mówiąc:

-Dziękuję Pulpecjo, pracowałam nad tym rano.

Pulpecja przez chwilę wydawało się, że Ana powiedziała „dziękuję wieśniaro..”, ale starała się zignorować te myśli. Popatrzyła dyskretnie na Geralta i Wulewu. Geralt z maślanymi oczami wpatrywał się w monitor, co oznacza, że ogląda zdjęcia Cygadytki. „I za co dostał te nagrody?”-zżymała się w duchu Pulpecja. Wulewu szperała w szufladzie , ale zaraz wstała i wyszła z pokoju. "Co za ludzie, gdzie ja trafiłam"-myślała Pulpa zgrzytając zębami ze złości. Chwyciła za drewnianą okiennicę swą wielką, chłopską dłonią i trzasnęła tak, że pracowicie układane włosy Any zawirowały wokół jej bladej twarzy.

Wulewu rozejrzała się po korytarzu. Nikogo nie ma. Wyjęła zza pazuchy starą nokię 3310, którą otrzymała od zleceniodawcy i wybrała numer. Za chwilę w słuchawce odezwał się lekko schrypnięty głos.

-Hej seksi, tu Wuli..-zaczęła  najseksowniej  jak umiała. Lata doświadczenia w seks branży nie poszły na marne.

-Wiem, że to ty głupia- przerwał brutalnie głos- wykonałaś misję?

-Wykonałam!-Wulewu  starała się odpowiadać pewnie , ponieważ nie do końca była to prawda.

-Kupiłaś sprzęt w tej firmie na Pradze?

-Tttak..-zawahała się Wulewu. Tak naprawdę postanowiła sama wykonać pluskwy a pieniądze otrzymane od zleceniodawcy wydała na system SeksiHome, który pozwalał na pracę sekstelefonistki z domu.

-No to dobrze. Chce mieć nagrane każde słowo a ty miej oczy i uszy szeroko otwarte. Zwłaszcza jeśli chodzi o tego cichociemnego karierowicza.

Wulewu zamarła: „Nagrane? Jak to nagrane?- myślała gorączkowo- kubki spełniały dobrze  swoje zadanie ale na pewno nie nagrają żadnych rozmów”

-Co tak zamilkłaś?!- zirytował się głos.

- A nic, chyba mnie przeziębienie bierze-wymamrotała

-Faktyko masz jakiś dziwny głos, zaraziłaś się chorowaniem na wszystko  od Anemietki?-głos zarechotał z własnego dowcipu-czekaj, muszę kończyć, dostała na drugi telefon smsa, że wygrałam obiad w restauracji  Burnyoudamnbitch. Papa!!

-Pa- odrzekła Wulewu myśląc, że dziwna nazwa dla restauracji.

W tym czasie w pokoju  Ana straciła na chwilę przytomność z zimna. Podnosząc się z podłogi zauważyła pod biurkiem kubek…